قرآن کریم در اصل تاریخی خویش بر قرائت به عنوان خواندن توجه داشته است. اگرچه مادۀ نخست شکل نوشتاری و مکتوب قرآن کریم در زمان حیات پیامبر اکرم (ص) تهیه شد، امّا به اندازۀ شکل شفاهی و خوانداریِ قرآن منتشر نگردید؛ از این رو اگرچه بزودی نمونه واحدی از متن قرآن در سرزمینهای اسلامی فراگیر شد امّا تا تحکیم این نصّ یکسان، اختلافات لهجه ها و تفاوت باورها، صورت شفاهی قرآن را دستخوش «اختلاف خوانداری» یا «اختلاف قِرائت» کرد. بعدها، بررسی اختلافات راویان، موضوع دانشی جالب با نام «علم قِرائات» شد که این کتاب، با بررسی ریشه های کهن تاریخی و زبانی عربی به عنوان زبان قرآن و در ادامه با بررسی روند انتشار قرائات مختلف، دیدی تخصصی و علمی به خواننده در این رابطه می دهد. این کتاب بیان می کند که اختلاف قرائات قرآن نه به وحدت متن آن آسیب میزند و نه موضوعی تأثیرگذار در اختلاف متن گزارشها و یا «تحریف» قرآن محسوبمیشود.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.